رزین پلی استر غیر اشباع

رزین پلی استر غیر اشباع (UP) متداولترین رزینهای مورد مصرف در پلاستیکهای تقویت شده هستند. این رزینها مورد استفاده در ابتدایی ترین روشها ی فرآیند دستی تا پیچیده ترین فرآیندهای قالبگیری ماشینی هستند. از ویژگی بارز این مواد می توان به  خواص خوب مکانیکی ، الکتریکی همراه با مقاومت نسبی در برابر مواد شیمیایی، سهولت زیاد در استفاده و قیمت پایین آن اشاره نمود.
 
پلی استرها عموما از واکنش همزمان گلیکولها و اسیدهای دو ظرفیتی آلی که شامل یک جفت باند دوگانه کربن هستند ، تولید میشوند. با خارج کردن آب تولید شده در واکنش بین اسید و گلیکول ، زنجیره های استر شکل پیدا میکنند. زنجیر پلیمری تولید شده را در یک حلال آلی فعال حل میکنند که معمولا مونومر استایرن است هر چند حلالهایی مانند متیل متاکریلات ، وینیل تولوئن و آلفا متیل استایرن نیز استفاده میشوند.
نوع اسید و گلیکول مورد استفاده  برخی از خواص محصول مانند مقاوت شیمیایی و مقاومت در برابر اشتعال اثر زیادی دارد. در نتیجه میتوان پلی استرها را بر مبنای مواد اولیه مورد استفاده در آنها به شکل زیر تقسیم بندی نمود :
•اورتوفتالیک (orthophtalic)
•ایزو فتالیک (isophtalic)
•ایزو ان پی جی (iso-NPG)