افزودنی لیز کننده

لیز کننده Slip Agent 
یکی از فاکتورهای عملکردی محصولات پلیمری میزان لیزی یا در اصطلاح میزان سُرخوری فیلم یا قطعۀ پلاستیکی است که با پارامتر ضریب اصطکاک نسبت عکس دارد. 
سطح پلیمر دارای ضریب اصطکاک (CoF) بالا است و به طور ذاتی تمایل زیادی به چسبیدن به یکدیگر و سطوح فلزی دارند. این ویژگی می تواند درحین فرآیند تولید و هنگام استفاده از پلیمرها در کاربرد نهایی مشکلاتی در حین رولکردن فیلم ها، باز کردن کیسه های نایلون، عملیات بسته بندی، دوخت و برش فیلم و آزاد شدن قطعه پلیمری از قالب را پدید آورد.
برای حل این مشکل امروزه در صنعت از مواد لیز کننده  (Slip Agent) که نوعی ترکیبات آلی هستند استفاده می شود.
عملکرد لیزکننده ها از طریق مهاجرت به سطح پلیمر است، به عنوان مثال در تهیۀ کیسه های نایلون به روش اکستروژن بادی، پس از اختلاط مستربچ لیز کننده با پلی اتیلن، ذوب شدن مواد در اکسترودر و خروج فیلم پلیمری از قالب، مواد لیز کننده فورا به شکل یکنواخت داخل پلیمر پخش می شوند. با خنک شدن فیلم پلیمری، مواد لیز کننده به دلیل ناسازگاری نسبی با پلیمر، به سطح خارجی مهاجرت می کنند و یک لایه جزئی روی سطح تشکیل می دهند و ضریب اصطکاک فیلم یک باره افت می کند.
در نهایت مهاجرت مواد لیز کننده به سطح به تعادل رسیده و لایه کاملی از مواد لیز کننده روی سطح پلیمر تشکیل می شود. در این حالت ضریب اصطکاک به حداقل می رسد و فیلم های تولیدی بیشترین سُر خوردگی را بر روی یکدیگر خواهند داشت.
بنابراین پس از فرآیند کردن عامل لیزکننده با پلیمر پایه، با گذشت زمان، مهاجرت عوامل لیز کننده افزایش یافته و ضریب اصطکاک محصول پلیمری به حداقل میرسد.